به تارنمای سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق خوش آمدید.

احتراق با بستر شناور
این تکنولوژی به طور معمول برای احتراق مواد همگن استفاده می شود اما چنانچه عملیات پیش فرآوری و خرد سازی برای پسماند مخلوط شهری انجام شود امکان استفاده از آن وجود دارد. این تکنولوژی از یک محفظه احتراق با بستر ماسه سیلیکا تشکیل شده است. هوا از طریق شیپوره ها از کف به بستر دمیده می شود. قبل از ورود جریان پسماند به محفظه یک مشعل دمای بستر شناور را به 850 درجه سلسیوس می رساند. ذرات پسماند از پایین محفظه با جریان هوای بستر تماس پیدا کرده و به صورت جزئی اکسید شده و تبدیل به گاز می شوند. احتراق کامل در بخش بالای محفظه و با تزریق هوا رخ می دهد. ظرفیت عملی این روش بین 50 تا 200 تن در روز است.
انتشار دی اکسین و فوران در این روش کمتر از روش های دیگر است و احتراق به صورت کاملتری صورت می گیرد. اما از سوی دیگر مقدار قابل توجهی خاکستر گاز خروجی تولید می شود که نیاز به انجام تدابیر تصفیه ای گسترده تر دارد. مزیت دیگر این روش توان تحمل تغییرات قابل توجه در کیفیت و میزان پسماند است، از سوی دیگر بهره برداری از آن به نیروهای متخصص نیاز دارد. این روش به دانه بندی پسماند ورودی حساس است و در صورت درشت بودن دانه بندی امکان ته نشینی آن در محفظه وجود دارد.
این روش به طور عمده در ژاپن استفاده می شود اما اخیراً در اروپا نیز برای سوزاندن RDF به شدت مورد توجه قرار گرفته است.