به تارنمای سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق خوش آمدید.

احتراق با کمبود اکسیژن
در این روش دو مرحله برای سوزاندن پسماند وجود دارد. در مرحله اول که عملکرد گازسازی غالب است کنترل بیشتری بر میزان اکسیژن ورودی انجام گرفته و مواد آلی به گازهای قابل سوختن (به عنوان مثال مونوکسید کربن) تبدیل می شوند و در مرحله دوم اختلاط با اکسیژن و سوختن اتفاق می افتد. این تکنولوژی دارای سابقه طولانی بوده و در اروپا به عنوان زباله سوز پسماندهای بیمارستانی استفاده می شود.
دو نوع روش زباله سوزی به وسیله احتراق با کمبود اکسیژن وجود دارد:
- احتراق با کمبود اکسیژن به روش نیمه پیوسته
- احتراق با کمبود اکسیژن به روش چند مرحله ای
در روش اول چهار محفظه احتراق وجود دارد و احتراق کامل در محفظه چهارم و در دمای حدود 1000 درجه سلسیوس و با زمان ماند یک ثانیه صورت می گیرد. ظرفیت تاسیساتی که با این ظرفیت کار می‌کنند بین 10 تا 100 تن در روز است و تاسیسات این تکنولوژی می توانند بین 3 تا 5 واحد فعال داشته باشند. سوخت دهی در این روش به صورت نیمه پیوسته و با تواتر حدود 10 دقیقه صورت می گیرد. تولید انرژی از روش های مرتبط با این تکنولوژی در ظرفیت های پایین ممکن نبوده ولی در ظرفیت های بالا می تواند اقتصادی باشد.
در روش دوم دو محفظه احتراق وجود دارد که در بخش اول احتراق ناقص صورت می گیرد و در بخش دوم احتراق کامل با کمک یک مشعل انجام می شود و دما به صورت پایدار به 1000 درجه سلسیوس می‌رسد. سوخت دهی به زباله سوز در این روش به صورت دفعی است. ظرفیت این سیستم بین 1 تا 20 تن در روز متغیر است. این روش نسبت به دیگر روش های زباله سوزی روش پاک‌تری است و انتشار آلودگی از آن بوسیله گاز خروجی و خاکستر کم تر از دیگر تکنولوژی های زباله سوزی است. در این روش تولید انرژی امکان پذیر نیست و تنها در صورت وجود تاسیسات صنعتی در نزدیکی محل زباله سوز ممکن است تولید انرژی امکان پذیر باشد.