به تارنمای سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق خوش آمدید.

پیرولیز- گازسازی
در بعضی سیستم ها عمل گازسازی در یک راکتور بلافاصله پس از پیرولیز انجام می شود. اینکار می تواند در یک راکتور جداگانه نیز صورت بگیرد. در این حالت قطران و دیگر روغن ها آلی در محله گاز سازی تبدیل به گاز مصنوعی می شوند. در شکل زیر شمای کلی فرآیند پیرولیز-گازسازی نشان داده شده است.

زیست توده 10

شمای کلی سیستم تولید انرژی بوسیله تکنولوژی پیرولیز-گازسازی



در حالیکه پیرولیز در نبود اکسیژن رخ می دهد، در راکتور گاز سازی هوا، اکسیژن یا بخار آب جهت تامین اکسیژن مورد نیاز دمیده می شود. بخش گازسازی به طور معمول به لحاظ انرژی خودکفا است و پس از آغاز عملیات، نیازی به انرژی ندارد.
سیستم هایی که از تکنولوژی پیرولیز-گازسازی استفاده می کنند تا ظرفیت 800 تن درروز فعال هستند. این تکنولوژی دارای سابقه قابل ملاحظه ای در زمینه استفاده از زغال سنگ یا نفت است. این تکنولوژی در مورد انواع زیست توده مانند بازمانده های فرآوری زیتون، خرده چوب یا ساقه های برنج به کار رفته است. با این همه این تکنولوژی به تغییرات بوجود آمده در مواد ورودی بسیار حساس است و تغیرات اندک در جنس مواد ورودی عملکرد آن را به خطر می اندازد. به دلیل طبیعت ناهمگون مواد موجود در پسماند می‌باید فرایندهای پیش پردازش بر روی آن انجام شود. در حالیکه بعضی سیستم ها مدعی عدم نیاز به پیش پردازش هستند، بعضی دیگر نیاز به عملیات جدا سازی، خرد کردن، سرند نمودن و گاهی تراکم و خشک سازی درصدی از رطوبت را الزامی می دانند. حداقل ارزش حرارتی برای اطمینان از عملکرد خودکفای سیستم 5000 کیلوژول بر کیلوگرم است.