به تارنمای سازمان انرژی های تجدیدپذیر و بهره وری انرژی برق خوش آمدید.

هضم بیهوازی
هضم بی‌هوازی، تجزیه بیولوژیکی مواد آلی در غیاب اکسیژن است که نتیجه این فرایند تولید بیوگاز و مواد تثبیت شده می‌باشد. بارزترین نمونه این فرآیند در لندفیل هاست. از طرف دیگر هاضم های مخزنی نیز به علت سرعت هضم مواد عالی در برابر لندفیل ها بشدت مورد توجه قرار گرفته اند. بیوگاز تولیدی به خاطر داشتن گاز درصد بالایی از متان دارای ارزش حرارتی متوسطی بوده و می‌تواند برای مصارف خانگی و صنعتی بکار رود. فضولات دامی و پسماندهای کشتارگاهی، زائدات کشاورزی، پسماندها و پسابهای صنایع غذایی، فاضلاب و پسماندهای فسادپذیر شهری از جمله مواردی است در فرایند هضم بیهوازی برای تولید بیوگاز بکار میروند.

بیوگاز
منابع زیست توده حاوی ترکیبات آلی با مولکول های درشت زنجیر می باشد که در طی فرآیندهای هضم (دفن در زمین، داخل مخازن مخصوص و یا رها شده در طبیعت)، مولکولهای مذکور شکسته شده و به مولکولهای ساده تر تبدیل می گردند. حاصل نهایی این فرآیند گازی است قابل اشتعال، که بیوگاز نام دارد. به بیوگاز، گاز مرداب نیز گفته می شود. این گاز شامل دو جزء عمده متان( و اندکی سایر هیدروکربورها) و دی اکسیدکربن به همراه مقادیر جزئی ناخالصی نظیر H2S، بخارآب، N2 و ... می باشد. این مخلوط گازی دارای ارزش حرارتی ٢٥- ١٥ مگاژول به ازاء هر مترمکعب بوده (٤٠ تا ٧٠ درصد ارزش حرارتی گاز طبیعی) و در صورت تبدیل به برق با استفاده از موتورهای بیوگازسوز موجود میتوان ٢.٢–٥.١ کیلووات ساعت برق از هر متر مکعب آن به دست آورد (از هر متر مکعب گاز طبیعی ٣ کیلووات ساعت برق حاصل می شود). این گاز بوی ‏قابل تشخیص مانند تخم مرغ گندیده دارد و از هوا سبک تر می باشد.

زیست توده 13

 

فرآیند هضم بی هوازی ویژگی های باکتری های فرآیند هضم بی هوازی عوامل موثر بر فرآیند هضم بی هوازی مزایای هضم بی هوازی   انواع هاضم های بی هوازی