امروزه با بهره گیری از فنآوریهای موجود، تنها بخش کوچکی
از این منبع سرشار مهار شده و بطور اقتصادی قابل بهره برداری است.
بنابراین انرژی زمین گرمایی، همان انرژی حرارتی قابل
استحصال از پوسته جامد زمین است. انرژی زمین گرمایی بر خلاف سایر انرژی های
تجدیدپذیر منشاء یک انرژی
پایدار با فاکتور دسترسی 100% است
که بطور شبانه
روزی در طول سال قابل بهره برداری است.
از انرژی زمین گرمایی در دو بخش کاربردهای نیروگاهی( غیر
مستقیم) و غیر نیروگاهی ( مستقیم) استفاده می شود. تولید برق از منابع زمین
گرمایی هم اکنون در22 کشور جهان صورت میگیرد که مجموع قدرت اسمی کل
نیروگاههای تولید برق از این انرژی بیش از 8000 مگاوات می باشد. این در
حالی است که بیش از 64 کشور جهان نیز با مجموع ظرفیت نصب شده بیش از 15000
مگاوات حرارتی از این منبع انرژی در کاربردهای غیر نیروگاهی بهره برداری
می نمایند.
نیروگاه زمین گرمایی تبخیر آنی

در این نیروگاه ها سیالی که معمولاً به حالت دوفاز مایع و
بخار از اعماق زمین واز طریق چاه های زمین گرمایی استخراج می شود به مخزن
جدا کننده هدایت شده و بدینوسیله فاز بخار از فاز مایع جدا می شود.بخار جدا
شده وارد توربین شده و باعث چرخش پره های توربین می شود.پره ها نیز به نوبه
خود محور توربین و در نتیجه محور ژنراتور رابه حرکت وا می دارند که باعث
بوجود آمدن قطبهای مثبت و منفی در ژنراتور شده و در نتیجه برق تولید می
شود.
نیروگاه زمین گرمایی با چرخه دو مداره(باینری)

در این نوع نیروگاه ها نیاز به مخزن جداکننده در تجهیزات
نیروگاه وجود ندارد زیراآب گرم استخراج شده وارد مبدل حرارتی شده و حرارت
خود را به سیال عامل دیگری که معمولاً ایزوپنتان می باشد و نقطه جوش
پایینتری نسبت به آب دارد منتقل میکند. در این فرآیند ایزوپنتان به بخار
تبدیل شده و به توربین منتقل می شود که در اینجا توربین و ژنراتور طبق
توضیحات فوق می توانند برق تولید کنند.
از کاربردهای مستقیم انرژی زمین گرمایی میتوان به مواردی
همچون احداث مراکز آب درمانی و تفریحی-توریستی ، گرمایش انواع گلخانه،
احداث مراکز پرورش آبزیان و طیور، پیش گیری از یخ زدگی معابر در فصل سرما،
تامین گرمایش و سرمایش ساختمانها توسط پمپهای حرارتی زمین گرمایی اشاره
نمود.